തണല് വിരിച്ച വഴിയോരങ്ങളിന്നെവിടെ , പുതു മഴ പെയ്താല് ഉദിക്കുന്ന മഴവില്ലിന്നെവിടെ കാണെ-ക്കാണേ -
ഒരാവര്ത്തന വിരസമല്ലാത്ത ഈ ഒത്തിരി കഴ്ച്ചകൂട്ടങ്ങളെല്ലാം ഇന്നെവിടെ , അതോ എനിക്കവയെ കണ്ടു-
നിന്ന് ആസ്വദിക്കാന് സമയമില്ലാതെ പോയോ .
ഓര്മ്മകള് മധുരമായ് എന്നും നില്ക്കുന്ന ഈ നല്ലകാലം നമ്മുടെ കലാലയ ജീവിതം. കാലം ഒരിക്കല് -
ഈ ഓര്മ്മകള്ക്കുമേല് ചിതല് വീഴ്ത്തിയെക്കാം നമ്മുടെ വേഗതയേറിയ ജീവിത വീധികളില് നാം പിന്നിട്ട-
ഈ നല്ല കാലം കണ്ടില്ലെന്നു നടിച്ചെക്കാം. നമ്മള് കൈപടയാല് വിരിയിച്ച, കുത്തിക്കുറിച്ച ഈ ചില്ലക്ഷരങ്ങള് -
ഉറങ്ങിപ്പോയ ഓര്മ്മകളെ തൊട്ടുണര്ത്തിയെക്കാം അതിനൊരു ജന്മം തീരും വരേയ്ക്കും ആയുസ്സുണ്ടാകണമെന്നില്ല,
ഈ ആയുസ്സിലെ ചില നല്ല ഒഴിവു സമയങ്ങള് , മനസ്സ് പേറിയ ഭാരത്തിന്റെ ഭാണ്ട കെട്ട് മാറ്റിവെച്ചു .
ചിതറിയ മുത്തുകള് ഞാന് പെറുക്കിയെടുത്ത് ഹൃദയത്തിന്റെ കോണില് ചേര്ത്ത് വച്ചപ്പോള് കേള്ക്കാം -
ഇന്നലെപ്പോലെ അവയുടെ സ്വരങ്ങള് കാണാം കാലം ഒരു കൈപിടി വര്ഷങ്ങള് പിന്നോട്ട് കുതിച്ച -
കാഴ്ചകള് - ഒരായുസ്സ് തീരും വരേയ്ക്കും അവയൊന്നും എന്നെ വിട്ടു പിരിയരുത് എന്നാണെന്റെ പ്രാര്ത്ഥന .
ഒരു കൊച്ചു നാടകത്തിനുമേല് തിരശ്ശീല വീഴുംപോല് ഈ കഴിഞ്ഞ നല്ല നാളുകള് തീരുകയായ്,
അവിടെ ആ കുസുര്തി കൂട്ടില് നിറയെ പിണക്കവും ഇണക്കവും ഉണ്ട് ചെറു വേദനകള് പിന്നെ ഇണക്കങ്ങളുടെ -
ആരവങ്ങള് , പരസ്പരം മനസ്സിലാക്കിയും മനസ്സിലാക്കാതെയും പോയ നിമിഷങ്ങള് ഉണ്ട് ഇപ്പോഴിതാ -
നഷ്ടപ്പെടലിന്റെ മറ്റൊരു പുതു വേദനയും . എന്നിരുന്നാലും ഈ പുതു നിലാവുള്ള രാത്രി തനിയെ മാനം നോക്കി -
കിടന്നപ്പോള് മനസ്സുകൊണ്ട് പിരിയാന് വിസമ്മതിച്ച ആ നല്ല നാളിലെ ഓര്മ്മകള് എന്റെ അരികത്തെയ്ക്കു-
വരികയാണ് . എന്റെ കണ്ണുകള് ഈറനണിഞ്ഞു. ആ നല്ല ബന്ധങ്ങളുടെ നഷ്ടത്തെ ഓര്ത്ത്.......
വീണുടഞ്ഞ ചില്ല് പാത്രത്തില് നിന്നും ഞാന് പെറുക്കി കൂട്ടിയ അക്ഷരങ്ങള് ... മരണം നമ്മെ മാടി -
വിളിച്ചാലും ഈ ഓര്മ്മകള് എന്നും മരിക്കാതെ നില്ക്കും ......!@#
മുറിവേട്
ReplyDelete