പാഠം ഒന്ന് ജീവിതം

ലോകം എന്നെ തനിച്ചാക്കി മിഴിപൂട്ടി

കാവല്‍ക്കാരനെ പോലെ ഞാന്‍, 

മിഴികള്‍ തുറന്ന് രാവിന് കൂട്ടിരുന്നു.

നിശബ്ദത മൂടിക്കെട്ടിയ പ്രകൃതി .

എന്‍റെ മനസ്സ്,

നിലയില്ലാതെ താളമില്ലാതെ ഒഴുകുകയായ്.

ചിന്നി ച്ചിതറിയ മോഹങ്ങളേ 

സ്വപ്നങ്ങളാക്കി പെറുക്കി വെക്കാന്‍.

വാനില്‍ മിന്നി മറയുന്ന-

വാല്‍ നക്ഷത്രം പോല്‍.

മോഹങ്ങള്‍ ഓരോന്നായ് വന്നു പിരിയുന്നു.

മോഹങ്ങളോക്കെയും നഷ്ട സ്വപ്നങ്ങളായി.

എന്‍റെ മോഹങ്ങള്‍ വീഴ്ത്തിയ മുറിവിനെ 

ആശ്വാസമേകുന്നത്.

രക്തം തുടിക്കുന്നോരീ ഇളം പ്രായം 

നല്‍കുന്നോരായിരം പ്രതീക്ഷകള്‍.

പ്രകൃതിയുടെ മൗനത്തിനോടുവില്‍ 

വന്നു വീണു കോരിച്ചൊരിയുന്നൊരു മഴ. 

എന്നിരുന്നാലും ഈ രാവിനു 

കീഴടങ്ങാത്ത എന്‍റെ മനക്കാഴ്ചകള്‍ 

അലയുകയായ് ഒരു വഴി വെട്ടം തേടി.