പ്രഭാതമേ നിന്റെ ചിരിയില്
ചിറകു വിടര്ന്നൊരു ജീവന്
പ്രതീക്ഷകളുടെ വെളിച്ചമേ
നിന്റെ നിഴലായ്
ജീവിതം നടന്നു നീങ്ങി.
വഴികളില് വീണ ഓര്മ്മകളാം
കുഞ്ഞു മഞ്ചാടി കുരുക്കള്
പെറുക്കികൂട്ടി.
വരുമെന്ന് പറഞ്ഞകന്ന
പകലിന്മേല് ഇരുട്ടും
ചേക്കേറി ....
നിലാ മാനം നോക്കി
താരകങ്ങള് ഓരോന്നായ്
എണ്ണിയെടുത്തു.
എണ്ണിയെടുത്തു.
തുന്നികൂട്ടിയ ഓര്മ്മകള്
നൊമ്പരമായ് നിന്നു
കരയെ പുണര്ന്നു
പിന്വാങ്ങിയ മൗനമാം
തിരകള് പങ്കു വെച്ചു
ഒരു ജന്മം , ഹൃദയത്തില്
വിസ്ഫോടനം .
എന്റെ പിന്നിട്ട വഴികളില്
ബന്ധങ്ങള് , പങ്കുവെക്കല്
ആ ഓര്മ്മകള് മാഞ്ഞു
പോയ് ,
എനിക്ക് താങ്ങായ്
എന്റെ വാര്ധക്യത്തിനു
സ്നേഹമാം തണല്
മരമൊന്നു കിളിര്ത്തു
ഞാന് ഭാക്കി വെച്ചൊരു
കടം എന്റെ ജീവ നാഡികള്
ഞാന് ഓര്ക്കാതെ പോയ
എന്റെ ഉടപ്പിറപ്പുകള്
എന്റെ അച്ഛനമ്മ
അവരോടൊപ്പം ഈ ഓണമുണ്ട്
ഒരു സ്വാന്തനമേകാന്
ഈ തിരക്കുള്ള നഗരം
വിട്ടു ഞാനിറങ്ങി .
ജീവിതം മൗനമാണ്
ReplyDeleteസത്യം ജീവിതാര്ത്തമാണ്